Stanisław Ignacy WITKIEWICZ (WITKACY) „Portret doktora Witolda Pakowskiego”, 1934

Aukcja nr 169 - 12.05.2018

Stanisław Ignacy WITKIEWICZ (WITKACY)   „Portret doktora Witolda Pakowskiego”, 1934
Author
Title
„Portret doktora Witolda Pakowskiego”, 1934
Details

pastel, papier, 63 x 48 cm,
sygn. l.d.: Witkac / (T.C + Co) / NP N П / 1934 31/X,
na krawędzi papieru fragment suchej pieczęci.
Na odwrocie tektury zabezpieczającej podobrazie napis ołówkiem i długopisem: Portret / Dra laryngologa / Witolda Pakowskiego / Zakopane / Przyjaciel Witkacego / Kupiony od siostry / Dr Pakowskiego / Radlińskiej.
Obraz od Pani Radlińskiej kupił Stanisław Bocianowski (1909-1996), optyk, działacz społeczno-kulturalny z Dąbrowy Górniczej.

Cena wywoławcza:
55 000 zł 
Cena uzyskana:
73 000 zł

Malarz, dramaturg, powieściopisarz, filozof, publicysta, jeden z najwybitniejszych twórców polskiej kultury. Syn Stanisława Witkiewicza, w którego domu od najmłodszych lat spotykał się ze znakomitymi przedstawicielami świata nauki i sztuki. Nie uzyskał formalnego wykształcenia artystycznego, w latach 1904-1905 kształcił się w pracowni J. Mehoffera w krakowskiej ASP. Podczas pobytu we Francji w 1911 odwiedził W. Ślewińskiego, pod którego okiem malował pejzaże. Odbył podróże artystyczne do Niemiec, Włoch, Paryża, gdzie zetknął się z nowymi tendencjami w sztuce. W 1914 uczestniczył w australijskiej wyprawie swego przyjaciela, etnologa, Bronisława Malinowskiego. W czasie I wojny służył w armii carskiej. W 1918 wrócił do kraju. W 1919 związał się z ugrupowaniem Formistów, jednak jego twórczość odbiegała od założeń formistycznych. Stworzył indywidualny styl, oparty na własnych doświadczeniach, lekturze, oraz na dziełach innych autorów, które uznał za inspirację. Założenia swego malarstwa zawarł w pismach teoretycznych, takich jak „Nowe formy w malarstwie” z 1919, czego uzupełnieniem i rozszerzeniem były „Szkice artystyczne” z 1922. Lata 1925-1939 przyniosły dominację dramatopisarstwa w twórczości Witkacego, jego obrazy olejne nie cieszyły się uznaniem i nie znajdowały klientów, tak więc dla zapewnienia sobie stałego dochodu artysta postanowił zająć się portretem i założył jednoosobową Firmę Portretową „S.I. Witkiewicz”, dla której sformułował szczegółowy Regulamin. Najciekawsze i najdroższe były portrety w typie A, natomiast za najbardziej efektowne należy uznać portrety w typie C. Powstawały one w sytuacjach towarzyskich, często w czasie seansów narkotycznych w domach zaprzyjaźnionych lekarzy, oznaczenie „Co” na portrecie typu C wskazywało na kokainę. Portrety typu C cechowała subiektywna charakteryzacja modela, artysta nie pobierał za nie wynagrodzenia, były „bezcenne”.
(Lit.: B. Zgodzińska-Wojciechowska i A. Żakiewicz „Witkacy. Stanisław Ignacy Witkiewicz”, WAiF, Auriga, PWN, Warszawa 2001).

Poz. 40, „Portret doktora Witolda Pakowskiego”, 1934 - kontakt

Stanisław Ignacy WITKIEWICZ (WITKACY)   „Portret doktora Witolda Pakowskiego”, 1934
Kontakt

powrót